Sağ elini havaya kaldırıp,zor duyulacak bir sesle "van münüt" dedi.Burnunda bağlı bulunan oksijen hortumu ve güçlü verilmiş oksijen ayarına rağmen,nefes almakta o kadar çok zorlanıyordu ki,bu cümleyi söylemesi bile mucize sayılırdı.Çevresinde toplanmış bulunan eşi,çocukları,yakın akrabaları,gözlerinin içine bakıp,ondan gelecek hayat belirtilerini izliyor,her nefesi,her davranışı bir olay oluyordu.Eğer hareket varsa neşe var,hareket yoksa hüzün başlıyordu.
Bir yıla yakındır gördüğü kemoterapi,ışın tedavisi ve en son olarak beyinde lazer uygulaması, O'nu yorgun ve bitkin düşürmüş,mecali kalmadığından, espri dolu yaşantısından örnekler sergilemekte zorlanıyordu.Etrafında, ıslak gözlerle O'nu izlemekte olanlara, gülümser ifadelerle "van münüt"demekten geri durmadı.Bu espriyi yaparken, birkaç saat sonra bırakıp gideceği hayata da sanki "van münüt" diyordu.Yani bir dakika daha,ey hayat, bir dakika daha.Parmaklarını birleştirip havaya kaldırarak yaptığı son davranış ve arkasına eklediği "van münüt"hafızalara kazındı.Yüreklere bir ok gibi saplandı.
Şu hayat denen şey bazan ne kadar acımasız ve katı.Sen ne kadar uğraşsan da o bildiğini okuyor.Van münütler çare etmiyor.Bir nefes almak cihana değiyor,bedeli de ölçülemiyor.
Karşıyaka mezarlığında kılınan cenaze namazından sonra imamın, "merhum'u nasıl bilirsiniz"sözü,saf tutmuş yakınlarının hıçkırıklarının doruğa çıktığı an oldu.Dönüşü olmayan bu yolda, "Merhumu iyi biliriz,Allah rahmet eylesin"sözleri son noktaydı artık.Omuzlarda yeni bir hayata doğru giderken; yaşanmış olan altmışbir yılın yorgunluğu,çok ağır bir hayat mücadelesinden her şeye rağmen galip çıkmışlığın gururu ,çocuklarına iyi bir eğitim aldırmış olmanın mutluluğu,ama geride gözü yaşlı bir eş ve sevenler bırakmanın da hüznü olmalydı.
Kim bilir şimdi O'nunla konuşabilsek, neler neler anlatır dı.Çevresine neşe saçan bu insan,hayatın bütün zorluğuna rağmen,anasız, babasız,eğitim görmeden başlamış olduğu hayattan,yüksek eğitimler almış evlatlar yetiştirmenin de mutluluğunu duyuyordur herhalde.
Geride kalanlar da yaşam mücadelesinde,O'nun kadar başarılı olabilse,ve her şeye rağmen hayata "van münüt"diyebilse,bu dünya daha farklı olabilir belki...
Ramazan Işık
